Tegemoetkomingen voor medische zorgenWat je betaalt voor medische verzorging en wat je terugkrijgt, is het resultaat van onderhandelen tussen meerdere partijen.
Hoeveel je betaalt voor die geneeskundige verstrekkingen en hoeveel het ziekenfonds vergoedt, komen artsen, tandartsen en ziekenfondsen overeen in een akkoord. Het honorarium is het bedrag dat je betaalt aan een verbonden verstrekker. Het honorarium zelf bestaat uit twee delen: het persoonlijke aandeel, dat is het deeltje dat je uit eigen zak betaalt, en de tegemoetkoming, dat is het deel dat je terugkrijgt van het ziekenfonds.
Een verbonden verstrekker verbindt zich ertoe om aan zijn patiënten de overeengekomen honoraria te vragen (zoals ze in de nomenclatuur staan) en niet meer. Niet-verbonden artsen weigeren zich te houden aan die tarieven en kunnen dus meer vragen. Zij vragen zogenaamde ereloonsupplementen. Gedeeltelijk verbonden artsen houden zich soms wel en soms niet aan het overeengekomen tarief. Ze vragen bijvoorbeeld meer als een patiënt op een bepaald tijdstip wil komen of op afspraak. Het verschil verbonden/niet-verbonden is belangrijk, want het deel dat het ziekenfonds terugbetaalt, blijft altijd gelijk, ook al betaal jij meer aan je arts. Je kan altijd nakijken of je zorgverstrekker geconventioneerd is.
Sommige mensen hebben recht op verhoogde verzekeringstegemoetkomingen (omnio wigw) (RVV, het Omnio-systeem). Dat wil zeggen dat ze meer terugkrijgen van het ziekenfonds. Dat recht is onder andere afhankelijk van het inkomen.
Alle tussenkomsten zijn geldig van 01/01/2012 tot en met 31/12/2012 voor OZ501-klanten in orde met de bijdragen aanvullende diensten.
Brochures |
